Foto: Prof.dr. P.J.H. Baudet
Volgende afbeelding
BAUDET, Pierre Joseph Henry, wiskundige (Baarn, 22 januari 1891 - Den Haag, 25 december 1921). Zoon van Henri Philippe Baudet, neuroloog, en Sara Johanna Mulié. Gehuwd met Ernestine Louise Augusta van Heemskerck. Uit dit huwelijk werden twee zoons en een dochter geboren.
P.J.H. Baudet studeerde wiskunde aan de Rijksuniversiteit Leiden vanaf 1908, onder meer bij J.C. Kluyver. Na zijn doctoraalexamen in 1914 werd hij wiskundeleraar op zijn vroegere middelbare school, het Stedelijk Gymnasium in Den Haag, tegenwoordig Gymnasium Haganum. Hij behoorde tot de Haagse wiskundige omgeving van F. Schuh, hoogleraar aan de Technische Hoogeschool te Delft en bereidde in samenspraak met hem het proefschrift voor waarop hij in 1918 promoveerde bij J.A. Barrau aan de Rijksuniversiteit Groningen: Groepentheoretische Onderzoekingen. Baudet was nog geen dertig toen hij in 1919 werd benoemd tot hoogleraar aan de Technische Hoogeschool. Zijn leven kwam tot een abrupt einde, door longontsteking, op de Eerste Kerstdag van 1921.
Literatuur
Links
Publicaties
Archief
Auteur: Robert van der Waall
Laatst gewijzigd: december 2009
Baudet is bekend gebleven vanwege het zogenaamde 'Vermoeden van Baudet'. In zijn oorspronkelijke vorm luidt dit vermoeden als volgt: is de verzameling natuurlijke getallen in twee klassen ingedeeld, dan is in ten minste één van die klassen een rekenkundige rij van t getallen aanwezig, waarbij t een willekeurig natuurlijk getal is. Onafhankelijk van de Haagse gebeurtenissen formuleerde Issai Schur eenzelfde vermoeden. In 1927 bewees Bartel van der Waerden het in een wat algemenere vorm: bij elk tweetal natuurlijke getallen t en s bestaat er een getal n, afhankelijk van t en s, zó dat het volgende geldt: is de verzameling {1, 2, 3, ..., n} in s klassen ingedeeld die paarsgewijs geen elementen gemeenschappelijk hebben, dan bestaat in ten minste één van die klassen een rekenkundige rij van t getallen: de stelling van Van der Waerden.
Baudet was behalve wiskundige vooraanstaand schaker en beoefenaar van het zogeheten Laska-spel, een uitvinding van de wereldkampioen schaken Emanuel Lasker. Ook was Baudet een gedreven cellist en pianist. Ten slotte deed hij op taalkundig gebied velen verbaasd staan: hij sprak ten minste vier Oost-Europese talen vloeiend.
Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek, deel X. pp.
E.Arrias, 'In Memoriam Prof. P.J.H. Baudet', Eigen Haard, wekelijksch tijdschrift voor het gezin. Vol.48 (1922), pp. 92-94.
F.Schuh, 'In Memoriam (Pierre Joseph Henry Baudet)', Christiaan Huygens, vol.1 (1921/1922), p. 145.
B.L. van der Waerden, 'Beweis einer Baudetschen Vermutung', Nieuw Archief voor Wiskunde 15 (1927), pp. 212-216.
B.L. van der Waerden, 'Wie der Beweis der Vermutung von Baudet gefunden wurde', Abhandlungen aus dem Mathematischen Seminar der Hamburgischen Universitaet, vol. 28 (1965), pp. 6-15.
A. Soifer, 'The Baudet-Schur Conjecture on Monochromatic Arithmetic Progressions: an Historical Investigation', Congressus Numerantium vol. 117 (1996), pp. 207-216.
A. Soifer, 'Pierre Joseph Henry Baudet: Ramsey theory before Ramsey', Geombinatorics Vol. VI (1996), pp. 60-69.
Het limietbegrip, inaugurele rede Delft
K.P. Hart, 'De stelling van Van der Waerden', Nieuw Archief voor Wiskunde 5/8 nr.2 juni 2007
'Een sluitingsprobleem op de hyperboloide', Handelingen Ned. Natuur- en Geneesk.Congres, vol. 16 (1917), pp. 160-167.
'Eenige eigenschappen betreffende breuken gelegen tusschen twee gegeven breuken' (met F. Schuh), Nieuw Archief voor wiskunde, vol. 12 (1918), pp. 307-321.
Groepentheoretische onderzoekingen (proefschrift), Groningen. Den Haag - Martinus Nijhoff, 1918.
Het limietbegrip (inaugurele rede Delft), Groningen-Noordhoff, 1919.
'Het Nim-spel en uitbreidingen daarvan', Nieuw archief voor Wiskunde, vol. 13 (1919), pp. 278-287.
'Een nieuwe theorie van het onmeetbare getal', Christiaan Huygens, vol. 1
(1921/1922), pp. 33-47.
'Invoering der rationeele getallen als tripels natuurlijke getallen' (met F. Schuh), Nieuw Archief voor Wiskunde, vol. 14 (1922), pp. 1-10.
'Gelijktijdige invoering der negatieve en der imaginaire getallen' (postuum verzorgd door J. Teixeira de Mattos en F. Schuh), Christiaan Huygens, vol. 1 (1921/1922), pp. 225-231.
'Een stelling over rekenkundige reeksen van hoogere orde' (postuum), Christiaan Huygens, vol. 1 (1921), pp. 146-149.